Dziś obchodzimy: Międzynarodowy Dzień Romów

Tydzień pod znakiem zaostrzenia standardów ESG i nowych strategii korporacji

18 marca 2026 r. Science Based Targets initiative (SBTi) opublikowała wersję 1.2[5] wytycznych Forest, Land and Agriculture (FLAG), znacząco zaostrzając zasady dla firm z istotnym śladem gruntowym, w tym w sektorach rolnictwa, FMCG, handlu detalicznego, papieru i materiałów. Od 2026 r. nowe cele muszą obowiązkowo obejmować zobowiązanie „no‑deforestation”, powiązane z nowym standardem GHG Protocol Land Sector and Removals, a przedsiębiorstwa mają maksymalnie 5 lat na aktualizację swoich celów FLAG. Aktualizacja ma domknąć luki pozwalające odwlekać działania w łańcuchach dostaw żywności i drewna, mimo że ponad 44 bln USD globalnej wartości gospodarczej zależy bezpośrednio od natury. Dla polskich eksporterów żywności, drewna, papieru i tekstyliów oznacza to konieczność precyzyjnego śledzenia łańcucha dostaw oraz dat granicznych wylesiania, zwykle nie późniejszych niż 2020 r.

Nowe rygory dla gruntów i wylesiania

Równolegle SEC 17 marca 2026 r. formalnie otworzyła konsultacje[7] w sprawie aktualizacji zasad ujawniania informacji klimatycznych w ramach Regulation S‑K i S‑X. Regulator rynku kapitałowego w USA wskazuje, że od wytycznych z 2010 r. zapotrzebowanie inwestorów na spójne dane ESG znacząco wzrosło, a dobrowolne raportowanie pozostaje fragmentaryczne. Nowe zasady mogą zbliżyć amerykańskie wymogi do europejskiej Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) i standardów ISSB, co uprości raportowanie międzynarodowych grup, także z polskimi spółkami zależnymi lub notowanymi w USA. W Unii Europejskiej doprecyzowano natomiast harmonogram wdrażania rozporządzenia o produktach wolnych od wylesiania (EUDR): duzi i średni operatorzy mają czas do 30 grudnia 2026 r., a mikro i mali do 30 czerwca 2027 r., przy uproszczonych obowiązkach dla najmniejszych firm i wyłączeniu produktów drukowanych, ale bez złagodzenia rdzenia regulacji – wymogu deforestation‑free, geolokalizacji działek i należytej staranności.

Regulacje klimatyczne w USA i Unii Europejskiej

Na poziomie sektorowym silny sygnał wysłało Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA), które 18–20 marca 2026 r.[10] wezwało instytucje Unii Europejskiej do przeglądu zasad EU ETS dla lotnictwa. Organizacja wskazuje na dublowanie mechanizmów EU ETS i globalnego systemu CORSIA, rosnące koszty uprawnień oraz niewystarczające reinwestowanie przychodów z ETS w rozwój zrównoważonych paliw lotniczych (SAF), przy szacowanej luce inwestycyjnej sięgającej nawet 407 mld USD do 2050 r.. W USA istotnym sygnałem politycznym stała się zapowiedziana przez gubernator Kathy Hochul zmiana nowojorskiej ustawy „Climate Leadership and Community Protection Act” (CLCPA). Propozycje obejmują przesunięcie terminu uchwalenia regulacji wykonawczych z 2024 na 2030 r. oraz zmianę metodologii liczenia metanu z 20‑ na 100‑letni horyzont GWP, co – jak podkreślają organizacje, m.in. Earthjustice – może osłabić realną ambicję klimatyczną stanu.

Presja na lotnictwo i politykę stanową w USA

W segmencie korporacyjnym Google 20 marca 2026 r. ogłosiło umowy z amerykańskimi operatorami energii[4]Indiana Michigan Power, Tennessee Valley Authority, Entergy Arkansas, Minnesota PowerDTE Energyna 1 GW elastyczności popytu (demand response) w centrach danych w USA[12], przy wsparciu instytutu Electric Power Research Institute (EPRI) w ramach inicjatywy DCFlex. Ma to ograniczyć szczytowe obciążenia sieci w sytuacji rosnącego zużycia energii przez sztuczną inteligencję i chmurę oraz zmniejszyć potrzeby inwestycji w nowe moce wytwórcze. Równocześnie Google podpisało wieloletnią umowę z firmą AMP i regionalnym podmiotem Southeastern Public Service Authority of Virginia na zakup kredytów usuwania 200 000 ton CO₂e do 2030 r., poprzez przetwarzanie miejskich bioodpadów na biochar zamiast ich składowania. Składowiska są trzecim co do wielkości źródłem metanu w USA, a metan ma około 80‑krotnie większy krótkoterminowy potencjał ocieplający niż CO₂, co podkreśla znaczenie takich rozwiązań dla ograniczania emisji.

Duzi odbiorcy energii i projekty usuwania CO₂

W branży mody H&M Group 20 marca 2026 r. ogłosiła przyjęcie zweryfikowanych przez[13] Science Based Targets Network (SBTN) celów naukowych dla użytkowania gruntów i bioróżnorodności. Firma zobowiązuje się do redukcji absolutnego „śladu gruntowego” o 3,85% do 2030 r. względem 2019 r., zwiększenia udziału materiałów z recyklingu do 50% oraz osiągnięcia 100% odpowiedzialnego pozyskiwania materiałów do 2030 r., m.in. poprzez projekty rolnictwa regeneratywnego w Indiach i Republice Południowej Afryki realizowane z partnerami takimi jak WWF. Dla polskich dostawców tekstyliów i odzieży to sygnał rosnących wymogów w zakresie traceability, braku konwersji ekosystemów i udziału materiałów wtórnych. Jednocześnie H&M Group powołała w marcu 2026 r. wielostronną radę doradczą „Insights Board” z udziałem projektantki Stelli Mc. Cartney, która ma wzmacniać ład korporacyjny w obszarach zrównoważonych materiałów, dobrostanu zwierząt i cyrkularności.

Standardy raportowania i strategie zgodne z CSRD

19 marca 2026 r. Global Reporting Initiative (GRI) poinformowała o ponownym uruchomieniu programu krajowego[11] w Wietnamie, współfinansowanego przez szwajcarskie State Secretariat for Economic Affairs (SECO) i ukierunkowanego na małe i średnie przedsiębiorstwa poprzez program STAR Accelerator. Współpraca z wietnamskim Ministerstwem Finansów oraz lokalnymi stowarzyszeniami biznesowymi ma zbudować infrastrukturę raportowania ESG w jednym z kluczowych hubów produkcyjnych Azji, co ułatwi polskim firmom pozyskiwanie ustandaryzowanych danych od dostawców. Z kolei Nordex Group, producent turbin wiatrowych, 19 marca 2026 r. ogłosił[47] nową strategię zrównoważonego rozwoju z siedmioma priorytetami, bezpośrednio dostosowaną do CSRD, European Sustainability Reporting Standards (ESRS) i taksonomii UE. Spółka podkreśla, że jej turbiny pozwoliły w 2025 r. uniknąć 92,2 mln ton CO₂e, przy spadku emisji Scope 1 i 2 o 36,6% względem 2022 r., a 100% przychodów oraz 92% nakładów inwestycyjnych i operacyjnych zaklasyfikowano jako zgodne z taksonomią. Dla polskich podmiotów w łańcuchu dostaw Nordex oznacza to wzrost wymagań dotyczących celów klimatycznych, bezpieczeństwa pracy i zgodności regulacyjnej.


Powiązane wpisy:

Udostępnij: