Anakondy pozostają olbrzymami od 12 milionów lat

Gigantyczne anakondy osiągnęły swój maksymalny rozmiar 12,4 miliona lat temu i utrzymują te proporcje od tamtej pory, przeciwstawiając się losowi innych prehistorycznych gigantów, które albo zmniejszyły się, albo wyginęły, zgodnie z badaniami opublikowanymi w Journal of Vertebrate Paleontology.

Od zawsze gigantyczne

Zespół kierowany przez Uniwersytet Cambridge przeanalizował 183 skamieniałe kręgi anakond reprezentujące co najmniej 32 węże odkryte w stanie Falcón w Wenezueli. Starożytne węże mierzyły od czterech do pięciu metrów długości—identycznie jak współczesne anakondy—podważając oczekiwania, że byłyby większe w cieplejszym okresie miocenu.

„To zaskakujący wynik, ponieważ spodziewaliśmy się znaleźć starożytne anakondy o długości siedmiu lub ośmiu metrów” – mówi Andrés Alfonso-Rojas, główny autor i doktorant na Uniwersytecie Cambridge. „Ale nie mamy żadnych dowodów na większego węża z miocenu, kiedy globalne temperatury były cieplejsze.”

Ocaleni wśród wymarłych olbrzymów

Środkowy do górnego miocenu, obejmujący okres od 12,4 do 5,3 miliona lat temu, był epoką, w której żyło wiele zwierząt znacznie większych niż ich współcześni potomkowie, co zawdzięczały cieplejszemu klimatowi, rozległym terenom podmokłym i obfitości pożywienia. Podczas gdy inni giganci, tacy jak 12-metrowy kajman Purussaurus czy 3,2-metrowa słodkowodna żółwica Stupendemys, już wymarli, anakondy przełamały ten trend, trwając jako olbrzymy aż do dziś.

„Inne gatunki, takie jak gigantyczne krokodyle i ogromne żółwie, wymarły od czasów miocenu, prawdopodobnie z powodu ochłodzenia klimatu na świecie i kurczących się siedlisk, ale olbrzymie anakondy przetrwały — są niezwykle odporne,” wyjaśnia Alfonso-Rojas.

Naukowcy zweryfikowali swoje ustalenia za pomocą rekonstrukcji cech przodków, metody wykorzystującej drzewa genealogiczne węży do obliczenia długości ciała pradawnych anakond oraz spokrewnionych gatunków, w tym boa nadrzewnych i tęczowych. Oba podejścia potwierdziły, że anakondy osiągały już cztery do pięciu metrów długości, kiedy pojawiły się po raz pierwszy w tropikalnej Ameryce Południowej około 12,4 miliona lat temu.

Klucz do przetrwania

Utrzymywanie się anakondy w gigantycznych rozmiarach prawdopodobnie wynika z ich wodnego stylu życia i niewybrednej diety, sugerują badacze. W okresie miocenu północna Ameryka Południowa przypominała dzisiejszy region Amazonii, a anakondy były znacznie bardziej rozpowszechnione niż obecnie. Pomimo zmniejszenia się siedlisk, pozostało wystarczająco dużo bagien, mokradeł i rzek – wraz z ofiarami takimi jak kapibary i ryby – aby utrzymać ich znaczną długość ciała.

Współczesne anakondy zazwyczaj osiągają cztery do pięciu metrów, choć rzadkie osobniki mogą urosnąć do siedmiu metrów. Skamieniałości zostały zebrane w trakcie wielu sezonów badań terenowych przez współpracowników z Uniwersytetu w Zurychu i wenezuelskiego Museo Paleontológico de Urumaco.